مقاصد دو جنگ طلب از جنگ قریب الوقوع

به گزارش سراج24؛ در مقابل در واشنگتن نیز پرونده آغاز تجاوز به ایران عمیقاً با محاسبات انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۲ آبان (۳ نوامبر) کنگره در هم تنیده است و تردیدی وجود ندارد که نتانیاهو و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا موضوع جنگ را صرفاً از دریچه نیازهای سیاسی و بقای حزبی خود در داخل ارزیابی می‌کنند و با اینحال ترامپ برخلاف نتانیاهو، موکول کردن جنگ به بعد از انتخابات میان دوره کنگره را تجویز نموده است.

بر همین اساس، مواضع محافل ارزیابی امنیت ملی آمریکا و تحرکات میدانی ارتش رژیم صهیونیستی نشان می دهد «فلج ادراکی و ناتوانی در تدوین نقشه راه واحد» یکی از بحران های پیش روی رئیس جمهور امریکا و اسرائیل است.

پارادوکس منافع شدید میان این دو جنگ طلب را باید اینگونه ارزیابی نمود که دونالد ترامپ برای بقای سیاسی خود و جمهوری خواهان و البته حفظ استیلای نظام پترودلار و ممانعت از تسلط ایران بر شریان‌های نفت جهانی متمرکز است و در مقابل عزم نتانیاهو برای به تعویق انداختن انتخابات از مسیر جنگ‌افروزی تعلق قرار گرفته است تا بواسطه آن لازمه حفظ موجودیت رژیم را منوط به استمرار قدرت در نزد خود به ساکنان اشغالگر القاء نماید.

معادلات اینچنینی، صحنه‌ای ساخته که در آن طراحان پنتاگون نه با «معماهای قابل‌حل»، بلکه با «ابهامات مهارناپذیر» روبه‌رو شده‌اند و این سطح از ابهام راهبردی باعث شده تا سیاست خارجی آمریکا در قبال تهران به زنجیره‌ای از رفتارهای متناقض تبدیل شود؛ ارسال پیام‌های دیپلماتیک با هدف جلوگیری از انفجار وضعیت، و از سوی دیگر باز گذاشتن دست تل‌آویو برای ماجراجویی‌های ایذایی با هدف تسلط بر فضای روانی حاکم بر جنگ.

هدف مشترک ترامپ و نتانیاهو، حمله گسترده نظامی به ایران با هدف فروپاشی سیاسی کشور است اما در عین حال درباره زمان از سرگیری جنگ اختلاف دیدگاه وجود دارد و با اینحال هر دو جنگ طلب معتقدند برای آماده سازی افکار عمومی دنیا باید قبل از هر اقدام مستقیم نظامی به توجیه اقدام تجاوز نظامی پیش رو پرداخت، به همین دلیل است که ترامپ و نتایناهو در مواضع خود تاکید دارند رفتار ایران در حوزه هسته ای و موشکی تهدید کننده امنیت و صلح بین المللی است تا بواسطه چنین رویکردی مخالفت های احتمالی آینده مقامات سیاسی کشورها و جامعه جهانی را به پایین ترین سطح خود برسانند. 

بر همین اساس، حال که صدای پا جنگ دوباره بیش از هر زمان دیگری به گوش می رسد ایالات متحده امریکا و رژیم صهیونیستی حقوقدانان بین المللی را بسیج خواهند کرد تا به یک جنگ سیاسی و غیرقانونی روتوش حقوقی داده و آن را ذیل ماده 51 منشور ملل متحد جاگذاری کنند، اقدامی که پیش از این در دو جنگ گذشته نیز بکار گرفته شد.

ماده ۵۱ منشور ملل متحد توسل به زور را منحصراً در پاسخ به یک حمله مسلحانه مجاز می‌داند، نه به عنوان ابزاری در خدمت کارزارهای تبلیغاتی و رقابت‌های انتخاباتی ترامپ و نتانیاهو که با روحیه جنگ طلبی، جرائم بین الملل فراوانی را مرتکب شده اند و اکنون در تدارک جنگ دیگری هستند.